|
Z
materiałów zamieszczonych na stronach blogu SP5ELA można i należy
korzystać. Materiały obrazują fragmenty prac prowadzonych na
przestrzeni dziejów przez SP5ELA.
Niektóre opisy dotyczą szeroko rozumianej elektroniki, komputerów,
sprzetu RTV/AGD, nawigacji satelitarnych i innych systemów.
Jeśli masz jakiekolwiek uwagi i sugestie, nie stresuj się, napisz do
mnie maile'a lub zadzwoń.
73, Zygi SP5ELA
Radiostacja
typu A7B
Sprzęt
kolekcjonerski.
Eksponat na wystawę sprzetu lub rekwizyt do filmu z okresu II wojny
światowej i okresu powojennego.
* Krótki rys historyczny na dole strony.
Główny moduł radiostacji-część nadawczo odbiorcza,
bez drewnianej skrzynki, baterii BAS, akumulatora zasilania żazrenia
lamp.
Używałem tej radiostacji do łaczności na terenie Warszawy w latach
1967-1970. Były to inne czasy. Ludzie na ulicy zaczepiali nas wtedy i
pytali "jak łaczność".

Leżak magazynowy. Leżała w magazynie u SP5ELA 39 lat!
Stan techniczny radiostacji: dobry, ale brakuje lamp. Niestety wyjałem
je kiedyś po postanowieniu "skończenia z lampami" i wyrzuciłem.
Stan wizualny dobry, na zjęciach widać trochę kurzu. Tylna część
obudowy radiostacji: ubytki farby spowodowane oddziaływaniem czynników
atmosferycznych..
Resztę obrazuja zdjęcia.
Potrzebne lampy: 8 sztuk 2K2M, 2 szt. SO-257. Lampy sa do zdobycia,
wystepuja na ryku u zbieraczy.
Foto.1 Widok płyty czołowej.
Kliknij na fotce - zdjęcie w dużej rozdzielczości

Foto.2 Widok od strony elementów.
Kliknij na fotce - zdjęcie w dużej rozdzielczości

Foto.3 Widok od strony tylniej.
Kliknij na fotce - zdjęcie w dużej rozdzielczości

Foto.4 Widok z góry. Kliknij na fotce
- zdjęcie w dużej rozdzielczości

Foto.5 Kliknij na fotce - zdjęcie w
dużej rozdzielczości

Foto.6 Kliknij na fotce - zdjęcie w
dużej rozdzielczości
* Jesienią
1941 zespół kierowany przez G.T.Szitikowa rozpoczął pracę nad
radiostacją A-7. Pierwsze seryjne egzemplarze użyto w czasie walk w
Stalingradzie. W 1944 powstała zmodyfikowana wersja A-7-A a potem
A-7-B. Główne róznice zakres pracy o moc wyjściowa nadajnika. Do końca
wojny wyprodukowano około 4000 tych radiostacji.
Radiostacja jest przeznaczona
do pracy w sieciach batalionów piechoty, dywizjonów artylerii lekkiej i
przeciwpancernej oraz sieciach pułkowych baterii artylerii moździerzy.
Jest to radiostacja przenośna, plecakowa, simpleksowa, pracująca w
modulacji częstotliowści (FM).
Zamontowana jest w jednej skrzynce. W górnej części skrzynki jest
umieszczona aparatura odbiorczo-nadawcza, w środkowej znajduje się
mikrotelefon, w dolnej zaś części źródła prądu oraz antena promieniowa
z przeciwwagą, antena prętowa z kołkiem uziemiającym zamocowana jest na
pokrywie dolnej częśći skrzynki.
Zakres pracy radiostacji A-7-B
wynosi 24-28 MHz. Pracuje w systemie modulacji FM. Moc nadajnika to 1
W. (p Autor uzyskiwał moc 2-5W, przy podwyzszonym napięciu
anodowym).Radiostacja posiada dwie anteny: prętową wysokości 2,5 m oraz
antene promieniową o długości 6,5 m, którą stosuje się do pracy z
ukryć. Przeciwwaga do anteny promieniowej składa się z trzech przewodów
o długości 1,5 m, których początki połączone są ze sobą. Zasięg
łaczności przy antenie prętowej to około 7 km. Radiostacja może
pracować jako telefon podłączona do linii telefonicznej na odległość 2
km. Może też być sterowana z odległego punktu z podłączonego do niej
linią telefoniczą telefonu polowego.
Radiostację przenosi jeden żołnierz radiotelegrafista. Czas
przygotowania do pracy nie przekracza 3 minut.
Do zasilania radiostacji
potrzebne są akumulatory żarzenia 2,4 V 2NKN-10 (roboczy i zapasowy)
oraz baterie anodowe o napięciu 160 V (2 sztuki BAS-80). Ogólny ciężar
radiostacji wynosi 21 kg w tym baterie 6 kg. Radiostacja zbudowana jest
na na 8 lampach 2K2M (odbiornik) i 3 lampach SO257 (nadajnik).
Strojenie odbywa się za pomocą jednego bloku kondensatorów strojących
jednocześnie nadajnik i odbiornik.
73, Zygmunt SP5ELA 
|